Podstawowe informacje wyjaśniające czym jest autyzm, znajdziesz w artykule Autyzm - prostymi słowami

ADHD i autyzm – wspieranie

Objawy związane z ADHD mogą współwystępować ze spektrum autyzmu. Z myślą o dzieciach z takimi wyzwaniami, zebraliśmy listę ważnych tematów, które mamy na uwadze, pomagając im radzić sobie lepiej na co dzień. Piszemy o sprawach ważnych w domu i w szkole: o podejściu dorosłych, organizacji czasu i przestrzeni, lekach i o diecie.

W artykule na temat ADHD opisaliśmy objawy oraz ogólne informacje na temat zaburzenia.

Pomyślmy o diecie

Zarówno osoby z autyzmem jak i ADHD mają często problemy zdrowotne związane z układem pokarmowym. Warto pomyśleć o dodatkowych badaniach lub o zmianie nawyków żywieniowych. Dla dzieci z Nadpobudliwością Psychoruchową często zaleca się na początek wypróbowanie zmniejszenia ilości spożywanej kofeiny (napoje gazowane, herbata).

Wrażliwość na bodźce

Dzieci ze spektrum autyzmu wykazują specyficzną tolerancję na bodźce zmysłowe. Problemy z koncentracją i z trudnymi zachowaniami nasilają się podczas pobytu w środowisku, które przerasta możliwości przetwarzania bodźców przez dziecko. W artykule o środowisku szkolnym piszemy o dostosowaniu środowiska do potrzeb dziecka. Wizyty w bardziej „skomplikowanych dla zmysłów” miejscach jak np. supermarket, wesołe miasteczko mogą wymagać szczególnego przygotowania.

dziecko-przegania-ptaki

Czy dziecko rozumie co się dzieje?

Radzenie sobie ze zmianami wymaga dodatkowego zaangażowania ze strony dziecka jak i rodziców w celu odpowiedniego planowania. Piszemy więcej na ten temat w artykule o strategiach radzenia sobie ze zmianą.

Stanowczo, konsekwentnie, spokojnie

Dziecko z nadpobudliwością psychoruchową potrzebuje stanowczego i konsekwentnego, ale też przyjacielskiego kierowania nim. Reguły powinny być jasne i zrozumiałe oraz konsekwentnie przestrzegane. Złe zachowanie traktowane jako „problem techniczny”, bez wielkich emocji.

Odnoszenie sukcesu

W uczeniu dziecka z ADHD ważne jest indywidualne podejście – tempo i wymagania dostosowane do formy dziecka danego dnia. Ważna jest możliwość odnoszenia sukcesów. Rozpoczynamy od wymagań, którym dziecko potrafi sprostać – sukces motywuje do dalszego wysiłku. Najlepiej kiedy nauka/sytuacja zadaniowa zawsze kończy się sukcesem.

Pomoc w koncentrowaniu uwagi

W związku z łatwym rozpraszaniem uwagi pomocne będzie zorganizowanie środowiska pracy z ograniczonymi bodźcami, częste sprawdzanie aktualnego rozumienia wiadomości, organizowanie przerw, najlepiej z możliwością ruchu. Dobrze jeśli wiadomości, które dziecko powinno zapamiętać, są wyraźnie zaznaczone, poparte przykładem.

Zapobieganie wykluczeniu

Pracując z dzieckiem z ADHD trzeba uważać, żeby nie naznaczać dziecka jako niegrzeczne na tle innych dzieci. Grupa bardzo łatwo przejmuje zachowania nauczyciela. Dlatego dużych starań wymaga nasze podejście, pomocne jest używanie prostych zabiegów np. do dziecka zawsze powinniśmy mówić bezpośrednio a nie krzycząc z daleka, bezpośrednio i wyraźnie określać polecenia.

Dodatkowe zadania

Pomocnym sposobem na radzenie sobie z trudnymi zachowaniami może być powierzanie dodatkowych zadań, w formie odpowiedzialnych funkcji (np. podlanie kwiatów), sprzyjających rozładowaniu ruchowemu. Strategia odwrotna czyli bezczynność jako kara, zwykle przynosi skutki odwrotne od zamierzonych.

Współpraca szkoła – dom

Pedagogiczna praca w przedszkolu/szkole ma uzupełniać wychowanie w rodzinie. Regularne konsultacje pozwalają ujednolicać strategie wspierania dziecka, dzięki czemu będzie ono lepiej odnajdywało się w regułach panujących w szkole i poza nią. Pomocna może być też wyrozumiałość. Dorosły pracujący z dzieckiem z ADHD musi dbać o swoje odczucia, znajdować własne sposoby na pozostawanie spokojnym i przyjacielskim.

Aktywność fizyczna pomaga

Na nieopanowane zachowania ruchowe można wpłynąć przy pomocy ćwiczeń ruchowych. Czas na ćwiczenia powinien zawierać możliwość swobodnych działań, ale też konkretne zadania.

Leki – w ostateczności

ADHD nie można wyleczyć – można jedynie łagodzić objawy. Farmakoterapię stosuje się tylko, kiedy objawy znacznie utrudniają funkcjonowanie dziecka. Leki stosowane w terapii dzieci nadpobudliwych pomagają w skupieniu uwagi podczas pracy i nauki i w kontrolowaniu impulsywności. Najważniejszą terapią w ADHD są dobrze zaplanowane działania wychowawcze i psychologiczne.

A co jest pomocne dla Waszego dziecka?

Źródła:

  • „Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci” Artur Kołakowski, Magdalena Skotnicka, Tomasz Wolańczyk
  • „Nadpobudliwe i niespokojne dzieci w przedszkolu” Wolfram Wolf-Wedigo

Podobne artykuły